قسم دوم - وقف لازم وقف لازم ايستادن بر روى كلمه‌اى است كه اگر به ما بعدش وصل شود معنايى غير از معناى مقصود به خاطر مىآيد . محل اين وقف در وسط و آخر آيات مىباشد . مثل : وقف بر روى كلمه اغنياء در وسط آيه 181 آل عمران / 3 « لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ » وقف بر روى كلمه « اغنياء » لازم است زيرا اگر به بقيه آيه وصل شود خيال مىشود « سَنَكْتُبُ ما قالُوا » هم از گفته يهوديان است و اين معنى درست نيست به اين دليل كه جمله ، جمله جديدى است براى تهديد وعيد يهوديان كه چنين عقيده ناشايست و سبكى را در خصوص خداى تعالى و خودشان اظهار مىدارند . و بقيه آيه به اين معنى است كه ما اظهارات آنان را در علم خود حفظ مىكنيم و مهمل نمىگذاريم و به طور حتم با توجه به اين اعتقاد آنان را مجازات مىكنيم با اين بيان معلوم مىشود كه جمله